çağıramıyorum şiiri

yorum yok
302 okuma
29 Ekim, 2016

Odam pencerem ve ben
dışarıda gece karanlıkları
uluyan rüzgar
soluyan sessizlik
ve tütün kokusunda bir yalnızlık ki
buna inat
sırıtıyor karanlığın koynunda
şehrin ışıkları
yüzüm tutsak cama dayalı

gözlerim
bir yeryüzünde bir gökyüzünde
bir ışıklara bir yıldızlara bakıyorum
hani gelsinler istiyorum
onların yeri ayrı
dolsunlar mekanıma
misafirim olsunlar
ama çağıramıyorum
ocağım yok!
bir fincan kahve bile
yapamam ki onlara


Bir önceki yazımda « makalem var.
eLiSs

Site web editörü olan admin makale yazarlığı yapar. Site web editörü olan admin .

ETİKETLER :

Benzer Yazılar

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı Önce hafiften bir rüzgar esiyor; Yavas ...

Seni bildim bileli, Ey balçık dünya, Başıma nice belalar geldi, Nice ...

Yıllar sonra öğrendim ki... Kimseyi sizi sevmeye ...

Yorumlar



Bir Yorum Yazmak İstermisiniz ?